Πώς συσχετίζεται η αντίσταση στην ινσουλίνη με την εκφύλιση του εγκεφάλου σας;
Η αντίσταση στην ινσουλίνη δεν επηρεάζει μόνο το σάκχαρο και τον μεταβολισμό, έχει και σημαντικές επιπτώσεις στον εγκέφαλο.
Πολλοί ερευνητές αναφέρονται στη Νόσο Αλτσχάιμερ ως ‘Διαβήτη τύπου 3΄ λόγω της ισχυρής σύνδεσης.
Όλοι σκεφτόμαστε την ινσουλίνη ως ορμόνη και δικαίως όμως στον εγκέφαλο λειτουργεί ουσιαστικά ως μεταφορέας.
Βοηθά τη γλυκόζη να μεταφερθεί μέσα στο κύτταρο, ώστε να μπορέσουμε να τη χρησιμοποιήσουμε πιο αποτελεσματικά.
Το κύριο καύσιμο του εγκεφάλου είναι η γλυκόζη!
Ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί γλυκόζη για ενέργεια, εκτός αν βρίσκεται σε κετογονική κατάσταση και τροφοδοτείται με κετόνες.
Αν ο εγκέφαλος περάσει σε κατάσταση αντίστασης στην ινσουλίνη, αυτό σημαίνει ότι τα εγκεφαλικά μας κύτταρα δεν μπορούν να προσλάβουν σωστά τη γλυκόζη.
Και τότε τι συμβαίνει;
Παρατηρείται μείωση του ενεργειακού μεταβολισμού του εγκεφάλου κάτι που βλέπουμε ιδιαίτερα στις γυναίκες μεταξύ περίπου 45 και 55 ετών.
Ο εγκέφαλος ζυγίζει περίπου 2 λίβρες (περίπου 900 γραμμάρια).
Αντιστοιχεί μόλις στο 2% του συνολικού σωματικού βάρους, αλλά καταναλώνει περίπου το 20% των συνολικών θερμίδων που προσλαμβάνουμε.
Πώς η αντίσταση στην ινσουλίνη μπορεί να συμβάλει στην εκφύλιση του εγκεφάλου:
Ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί επίσης ινσουλίνη
Η ινσουλίνη δεν αφορά μόνο τον έλεγχο της γλυκόζης στο σώμα.
Στον εγκέφαλο βοηθά σε:
- Μάθηση και μνήμη
- Συναπτική πλαστικότητα (πώς οι νευρώνες προσαρμόζονται και ενισχύουν τις συνδέσεις τους)
- Ρύθμιση νευροδιαβιβαστών
- Επιβίωση των νευρώνων
Όταν αναπτύσσεται αντίσταση στην ινσουλίνη, τα εγκεφαλικά κύτταρα δεν ανταποκρίνονται σωστά.
Αυτό διαταράσσει την επικοινωνία μεταξύ των νευρώνων και αποδυναμώνει τα κυκλώματα μνήμης ιδιαίτερα στον ιππόκαμπο (το κέντρο της μνήμης).
Πώς συσχετίζεται η αντίσταση στην ινσουλίνη με την εκφύλιση του εγκεφάλου σας; Μάθετε πως σχετίζονται αυτά τα δυο και ποια είναι η σχέση τους!
Μειωμένη αξιοποίηση γλυκόζης στον εγκέφαλο
Ο εγκέφαλος βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη γλυκόζη. Με την αντίσταση στην ινσουλίνη:
- Η μεταφορά και ο μεταβολισμός της γλυκόζης διαταράσσονται
- Τα εγκεφαλικά κύτταρα ‘στερούνται ενέργειας’
- Η μιτοχονδριακή λειτουργία μειώνεται
Απεικονιστικές μελέτες δείχνουν μειωμένο μεταβολισμό γλυκόζης χρόνια πριν εμφανιστούν γνωστικά συμπτώματα σε άτομα που αργότερα αναπτύσσουν Νόσο Αλτσχάιμερ.
Η χαμηλή διαθεσιμότητα ενέργειας καθιστά τους νευρώνες πιο ευάλωτους σε βλάβη και θάνατο.
Αυξημένη φλεγμονή
Η αντίσταση στην ινσουλίνη συνδέεται στενά με χρόνια χαμηλού βαθμού φλεγμονή.
Στον εγκέφαλο αυτό οδηγεί σε:
- Ενεργοποίηση της μικρογλοίας (ανοσοκύτταρα του εγκεφάλου)
- Οξειδωτικό στρες
- Βλάβη στις συνάψεις
- Αυξημένη απώλεια νευρώνων
Η χρόνια νευροφλεγμονή αποτελεί βασικό παράγοντα γνωστικής έκπτωσης.
Συσσώρευση αμυλοειδούς και tau
Η αντίσταση στην ινσουλίνη επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ο εγκέφαλος απομακρύνει τοξικές πρωτεΐνες.
Συγκεκριμένα:
- Η ινσουλίνη ‘ανταγωνίζεται’ το β-αμυλοειδές για αποδόμηση
- Τα υψηλά επίπεδα ινσουλίνης μειώνουν την απομάκρυνση του αμυλοειδούς
- Η πρωτεΐνη tau υφίσταται παθολογική φωσφορυλίωση
Οι αμυλοειδείς πλάκες και τα νευροϊνιδιακά συμπλέγματα tau αποτελούν χαρακτηριστικά γνωρίσματα της Νόσου Αλτσχάιμερ.
Αγγειακή βλάβη
Η αντίσταση στην ινσουλίνη αυξάνει τον κίνδυνο για:
- Υπέρταση
- Αθηροσκλήρωση
- Νόσο μικρών αγγείων
Η μειωμένη εγκεφαλική αιματική ροή συμβάλλει στην αγγειακή άνοια και επιδεινώνει τη νευροεκφύλιση.
Δομικές αλλαγές στον εγκέφαλο
Η μακροχρόνια αντίσταση στην ινσουλίνη σχετίζεται με:
- Μείωση όγκου του ιππόκαμπου
- Λέπτυνση του φλοιού
- Βλάβη της λευκής ουσίας
Οι αλλαγές αυτές συσχετίζονται έντονα με απώλεια μνήμης και διαταραχές εκτελεστικών λειτουργιών.
Η αντίσταση στην ινσουλίνη δεν αφορά μόνο τον μεταβολισμό επηρεάζει βαθιά και τη λειτουργία του εγκεφάλου.
Η χρόνια υπερινσουλιναιμία και η μειωμένη αξιοποίηση της γλυκόζης οδηγούν σε ενεργειακό έλλειμμα, φλεγμονή, αγγειακή επιβάρυνση και συσσώρευση παθολογικών πρωτεϊνών.
Το αποτέλεσμα είναι σταδιακή δυσλειτουργία και απώλεια νευρώνων, που με την πάροδο του χρόνου μπορεί να εκδηλωθεί ως γνωστική έκπτωση.
Αν και η αντίσταση στην ινσουλίνη δεν σημαίνει ότι κάποιος θα εμφανίσει απαραίτητα άνοια, αυξάνει ουσιαστικά τον κίνδυνο και ενδέχεται να επιταχύνει την εξέλιξη νευροεκφυλιστικών διεργασιών.
Η έγκαιρη αναγνώριση και αντιμετώπισή της αποτελεί, επομένως, σημαντικό βήμα όχι μόνο για τη μεταβολική υγεία, αλλά και για τη διατήρηση της πνευματικής διαύγειας με την πάροδο των ετών.
Διαβάστε επίσης: Αντίσταση στην Ινσουλίνη και Διατροφή
Δείτε επίσης: Cerebrovascular insulin receptors are defective in Alzheimer’s disease
